sábado, 23 de diciembre de 2017

Matemáticas en la USC



















MATEMÁTICAS NA USC
Marta Álvarez Crespo Nº1 2ºA












Índice

  1. ¿Qué son las Matemáticas?

  1. Introducción histórica
  2. Facultad
  3. Sistema Tutorial
  4. Grados oficiales
  1. ¿Qué son las Matemáticas?

La matemática es la ciencia deductiva que se dedica al estudio de las propiedades de los entes abstractos y de sus relaciones. Esto quiere decir que las matemáticas trabajan con números, símbolos, figuras geométricas, etc.

A partir de axiomas y siguiendo razonamientos lógicos, las matemáticas analizan estructuras, magnitudes y vínculos de los entes abstractos. Esto permite, una vez detectados ciertos patrones, formular conjeturas y establecer definiciones a las que se llegan por deducción.

Además de lo expuesto no podemos pasar por alto que existen dos importantes tipos de matemáticas:
• Las matemáticas puras, que se encargan de estudiar la cantidad cuando está considerada en abstracto.
• Las matemáticas aplicadas, que proceden a realizar el estudio de la cantidad pero siempre en relación con una serie de fenómenos físicos.

Las matemáticas trabajan con cantidades (números) pero también con construcciones abstractas no cuantitativas. Su finalidad es práctica, ya que las abstracciones y los razonamientos lógicos pueden aplicarse en modelos que permiten desarrollar cálculos, cuentas y mediciones con correlato físico.

Podría decirse que casi todas las actividades humanas tienen algún tipo de vinculación con las matemáticas. Esos vínculos pueden ser evidentes, como en el caso de la ingeniería, o resultar menos notorios, como en la medicina o la música.

Es posible dividir las matemáticas en distintas áreas o campos de estudio. En este sentido puede hablarse de la aritmética (el estudio de los números), el álgebra (el estudio de las estructuras), la geometría (el estudio de los segmentos y las figuras) y la estadística (el análisis de datos recolectados), entre otras.

A lo largo de la Historia han existido importantes matemáticos que han destacado por las aportaciones y descubrimientos que han realizado. En concreto, entre los más significativos se encuentran los siguientes:
• Pitágoras (569 a.C – 475 a.C). Fue un matemático griego, considerado el primero “puro”, que realizó importantes avances en materias tales como la aritmética o la geometría. No obstante, quizás su aportación más significativa es la del famoso teorema que lleva su nombre.
• Isaac Newton (1643 – 1727). Este inglés está catalogado como otro de los matemáticos más fundamentales de la historia del ser humano. Esto es debido, entre otras cosas, a que llevó a cabo el desarrollo del cálculo integral y diferencial.
• Leonhard Euler (1707 – 1783). Este alemán está considerado como el más importante matemático del siglo XVIII al tiempo que uno de los más prolíficos hasta el momento. Realizó significativas contribuciones en cuanto a la geometría, a la notación matemática, a la lógica o a la matemática aplicada.

Cabe destacarse que, en la vida cotidiana, solemos recurrir a las matemáticas de manera casi inconsciente. Cuando vamos a una verdulería y compramos un kilo de tomates, el vendedor nos dice el precio y nosotros realizamos inmediatamente un cálculo básico para saber con qué billete pagar y cuánto vuelto tenemos que recibir.

  1. Introducción histórica.
Os estudos de matemáticas na Universidade de Santiago de Compostela son relativamente recentes, se pensamos que a propia universidade conta con máis de cincocentos anos de historia. Se ben as matemáticas estiveron presentes na Universidade de Santiago dende, polo menos, mediados do século XVIII, época na que existía a cátedra de "Ars Mathematicae", temos que agardar ata a segunda metade do século XX para o establecemento de estudios conducentes a un título de matemáticas.

A Sección de Matemáticas comezou a funcionar no curso 1957-58 (B.O.E. de 22 de outubro de 1957) dentro da antiga Facultade de Ciencias. A dita facultade, que se creou no ano 1845 e que xa contaba coa Sección de Química dende o ano 1922, tamén acollería ás Seccións de Bioloxía, a partires do curso 1966-67, e a de Física, a partires do 1976-77.

A Facultade de Matemáticas instituíuse como tal polo decreto regulador do 14 de outubro de 1977, publicado no B.O.E. do 11 de novembro dese ano. Non obstante, non é ata mediados dos oitenta que as Facultades de Bioloxía, Física e Matemáticas abandoan o edificio da Facultade de Ciencias, que dende o ano 1961 era o edificio que hoxe ocupa a Facultade de Química, e pasan ás súas actuais ubicacións no Campus Sur.

Nesta etapa tivo importancia o Colexio Universitario de Lugo, que albergou unha Sección de Matemáticas dende o ano 1972 ata a súa supresión no 1988. Alí se impartían os tres primeiros cursos da Licenciatura de Matemáticas.

A división da Facultade nos Departamentos de Álxebra, Análise Matemática, Estatística e Investigación Operativa, Matemática Aplicada e Xeometría e Topoloxía levouse a cabo coa implantación da Lei de Reforma Universitaria no curso 1985-86. É salientable o feito de que ata o momento da segregación das universidades galegas no ano 1989, estes departamentos aportaban profesorado para os sete campus universitarios de Galicia.
No ano 1996 creouse o Instituto de Matemáticas, un centro de investigación, docencia, especialización, aplicación e divulgación das matemáticas. Compartindo sede e membros coa Facultade de Matemáticas, o Instituto organiza conferencias e cursos de terceiro ciclo, ademáis de ser responsable científico de importantes proxectos internacionais.

Polo menos catro planos de estudo precederon ao Plano do 2000 (B.O.E. do 16 de marzo de 2001), que dende o curso 2008-09 se encontran en extinción como consencuencia da implantación do Grao en Matemáticas, adaptado as directrices do Espazo Europeo de Educación Superior. O plan do 2000 e un plan de estudos de dous ciclos estruturados en créditos e cuadrimestres, e que permite conseguir o título de Licenciado/a en Matemáticas coas orientacións de Estatistica e Investigación Operativa, Matemática Aplicada e Matemática Pura.

Ademáis do Grao en Matemáticas (implantado no curso 2008/09), na facultade impártese docencia conducente aos títulos de: Máster en Matemáticas (implantado no curso 2009-2010), Máster en Técnicas Estatísticas (implantado no curso 2007-2008) e Máster en Matemática Industrial (implantado no curso 2013-2014 en substitución do Máster en Enxeñaria Matemática, que se impartíá dende o curso 2006-2007).

  1. Facultad
La facultad de Matemáticas de la USC se encuentra entre las cien mejores del mundo en el ránking de Shanghái, según el informe elaborado por la conferencias de decanos y directores de centros universitarios de Matemáticas junto con la Real Sociedad Matemáticas Española. En el análisis de la situación de la investigación en Matemáticas en España, recogido en dicho informe, sus autores manifiestan su preocupación por el efecto que la disminución presupuestaria, la inestabilidad y la incertidumbre en los plazos y condiciones tendrán sobre la investigación. La producción científica española, en el ámbito de las matemáticas, representa el 12 % de las publicaciones europeas y un 4,6 % en el ámbito mundial, con un incremento acentuado en los últimos años, ya que en 1996 representaba el 7,6 % de la producción europea y el 2,6% de la mundial. «Son máis de 1.000 as persoas dedicadas a investigación neste campo, participantes habituais en proxectos de investigación financiados no marco do Plan Nacional de I+D+i», apuntan los decanos y directores en su informe. Los autores del informe aseguraron que «o panorama en España é preocupante de cara ao futuro» y alertan del continuo descenso tanto en número de proyectos como en la financiación de los mismos.
  1. Sistema Tutorial
O Sistema Titorial do Grao en Matemáticas da USC comprende unha serie de actividades dedicadas á orientación dos estudantes no ámbito persoal, académico e profesional, cos seguintes obxectivos:

  • Orientar, apoiar e asesorar ao alumnado no seu proceso formativo.
  • Facilitar a integración do alumnado de novo ingreso.
  • Informar ao alumnado sobre aspectos académicos e profesionais que lle permitan planificar o seu itinerario académico e o seu futuro profesional.
  • Realizar un seguimento personalizado do alumnado.
  • Animar ao alumnado á participación na vida da Facultade de Matemáticas e da Universidade de Santiago de Compostela.
  • Identificar as dificultades de aprendizaxe e organizativas no Grao en Matemáticas, para poder analizalas e darlles solución.

  1. Grados oficiales.
  • Grado en Matemáticas

Obxectivos

  1. Formar graduados que coñezan a natureza, os métodos e os fins máis relevantes das distintas ramas das Matemáticas, posibilitando o seu acceso ao mercado de traballo en postos cun nivel medio-alto de responsabilidade ou continuar estudos posteriores cun alto nivel de autonomía en disciplinas científicas ou tecnolóxicas.
  2. Desenvolver nos estudantes as capacidades analíticas e de abstracción, a intuición e o pensamento lóxico e rigoroso a través do estudo da Matemática
  3. Transmitir aos estudantes unha visión das Matemáticas como parte integrante da educación e a cultura que lles permita recoñecer a súas presenza na natureza a través da ciencia, a tecnoloxía e a arte.
  4. Transmitir aos estudantes o respecto aos dereitos fundamentais e de igualdade entre homes e mulleres, o respecto e a promoción dos dereitos humanos e os principios de igualdade de oportunidades, non discriminación e accesibilidade universal das persoas con discapacidade.

Competencias básicas

Que os estudantes demostrasen posuír e comprender coñecementos nunha área de estudo que parte da base da educación secundaria xeral e normalmente seencontra a un nivel que, ben que se apoia en libros de texto avanzados, inclúe tamén algúns aspectos que implican coñecementos procedentes da vangarda do seu campo de estudo;

Que os estudantes saiban aplicar os seus coñecementos ao seu traballo ou vocación dunha forma profesional e posúan as competencias que normalmente sedemostran por medio da elaboración e defensa de argumentos e a resolución de problemas dentro da súa área de estudo;

Que os estudantes teñan a capacidade de reunir e interpretar datos relevantes (normalmente dentro da súa área de estudo) para emitiren xuízos que inclúan unha reflexión sobre temas relevantes de índole social, científica ou ética;

Que os estudantes poidan transmitir información, ideas, problemas e solucións a un público tanto especializado como non especializado;

Que os estudantes desenvolvesen aquelas habilidades de aprendizaxe necesarias para emprender estudos posteriores cun alto grao de autonomía.

Competencias xerais

  1. Coñecer os conceptos, métodos e resultados máis importantes das Matemáticas
  2. Reunir e interpretar datos, información e resultados relevantes para obter conclusións en problemas científicos, tecnolóxicos ou de outros ámbitos que requiran ferramentas matemáticas.
  3. Aplicar os coñecementos e capacidades adquiridas na formulación e resolución de problemas en contextos académicos e profesionais.
  4. Comunicar, por escrito e oralmente, coñecementos e ideas matemáticas.
  5. Aprender de forma autónoma novos coñecementos e técnicas en calquera disciplina científica ou tecnolóxica.
Competencias específicas

  1. Comprender e utilizar a linguaxe matemática.
  2. Coñecer demostracións rigorosas dalgúns teoremas clásicos.
  3. Saber abstraer as propiedades e feitos substanciais dun problema, distinguíndoas daqueloutras puramente circunstanciais.
  4. Propoñer, validar e interpretar modelos matemáticos de situacións reais sinxelas.
  5. Planificar e executar algoritmos e métodos matemáticos para resolver problemas.
  6. Utilizar aplicacións informáticas de análise estatística, cálculo numérico e simbólico, optimización e software científico, para experimentar en matemáticas e resolver problemas.

Saídas profesionais

Os estudos de matemáticas, nas súas diferentes especialidades, ofrecen unhas expectativas laborais moi atractivas, de amplo espectro, alén do ámbito comunmente asignado da Docencia e Investigación, sendo os máis destacados:

  • Administración de Empresas
  • Calidade
  • Produción e I+D
  • Finanzas e Banca
  • Informática e Telecomunicacións
  • Enxeñaría
  • Técnicas de Mercadotecnia e Comunicación

  • Doble grado en Matemáticas y Física

Obxectivos

Este dobre Grao pretende dotar ao alumnado do rigor, capacidade de abstracción e razoamento lóxico que caracteriza o pensamento matemático ao tempo que adquiren as habilidades necesarias para elaborar modelos aplicados á resolución de problemas físicos.

A formación experimental e computacional proporcionaralles ferramentas para verificar a validez dos modelos propostos así como evidencias para a elaboración doutros.

Competencias básicas

Que os estudantes demostrasen posuír e comprender coñecementos nunha área de estudo que parte da base da educación secundaria xeral e normalmente seencontra a un nivel que, ben que se apoia en libros de texto avanzados, inclúe tamén algúns aspectos que implican coñecementos procedentes da vangarda do seu campo de estudo;

Que os estudantes saiban aplicar os seus coñecementos ao seu traballo ou vocación dunha forma profesional e posúan as competencias que normalmente sedemostran por medio da elaboración e defensa de argumentos e a resolución de problemas dentro da súa área de estudo;

Que os estudantes teñan a capacidade de reunir e interpretar datos relevantes (normalmente dentro da súa área de estudo) para emitiren xuízos que inclúan unha reflexión sobre temas relevantes de índole social, científica ou ética;

Que os estudantes poidan transmitir información, ideas, problemas e solucións a un público tanto especializado como non especializado;

Que os estudantes desenvolvesen aquelas habilidades de aprendizaxe necesarias para emprender estudos posteriores cun alto grao de autonomía.

  • Doble grado en Matemáticas e Ingeniería Informática

Obxectivos

O obxectivo desta dobre titulación é proporcionar unha sólida formación a futuros profesionais, que reunirán a destreza e o hábito no pensamento abstracto e razoamento lóxico que caracteriza ás matemáticas co dominio dos fundamentos teóricos e habilidades prácticas propias da Informática.

Competencias básicas

Que os estudantes demostrasen posuír e comprender coñecementos nunha área de estudo que parte da base da educación secundaria xeral e normalmente seencontra a un nivel que, ben que se apoia en libros de texto avanzados, inclúe tamén algúns aspectos que implican coñecementos procedentes da vangarda do seu campo de estudo;

Que os estudantes saiban aplicar os seus coñecementos ao seu traballo ou vocación dunha forma profesional e posúan as competencias que normalmente sedemostran por medio da elaboración e defensa de argumentos e a resolución de problemas dentro da súa área de estudo;

Que os estudantes teñan a capacidade de reunir e interpretar datos relevantes (normalmente dentro da súa área de estudo) para emitiren xuízos que inclúan unha reflexión sobre temas relevantes de índole social, científica ou ética;

Que os estudantes poidan transmitir información, ideas, problemas e solucións a un público tanto especializado como non especializado;

Que os estudantes desenvolvesen aquelas habilidades de aprendizaxe necesarias para emprender estudos posteriores cun alto grao de autonomía.

Saídas profesionais

Este perfil dobre tería grande demanda no mercado laboral en ámbitos como o cálculo e a simulación numérica (metereoloxía, industria...), o modelado de sistemas (medicina, bioloxía...), a computación en informática gráfica (multimedia, contidos dixitais...), a análise estatística de datos (economía e finanzas, redes sociais...), técnicas de topoloxía de datos, xeometría computacional ou criptografía, entre outros.

  • Máster Universitario en Matemática Industrial

Obxectivos
É un obxectivo primordial do programa facilitar unha formación sólida que permita integrarse rapidamente nunha contorna industrial e estar en disposición de proseguir unha carreira profesional con responsabilidades de intensidade crecente.
Neste sentido, é fundamental que exista un proceso de formación de posgrao que proporcione aos alumnos o desenvolvemento científico adecuado para que os coñecementos e as habilidades adquiridas previamente váianse adaptando ás novas necesidades que están xurdindo na contorna tecnolóxica e económico-social.

Desta forma, o interese científico/tecnolóxico do Máster Interuniversitario en Matemática Industrial apóiase en tres pilares básicos:
1. Ampliar a capacidade analítica e os coñecementos dos estudantes que conformarán os equipos de investigación e profesionais futuros.
2. Proporcionar habilidades concretas no relativo ao deseño, construción e manexo de software específico dun dos sectores industriais polo menos.
3. Introducir aos estudantes nos temas de investigación e desenvolvemento relacionados coas materias que conforman o presente programa.

Competencias xerais

1. Posuír coñecementos que aporten unha base ou oportunidade de ser orixinais no desenvolvemento e/ou aplicación de ideas, a miúdo nun contexto de investigación, sabendo traducir necesidades industriais en termos de proxectos de I+D+i no campo da Matemática Industrial.
2. Saber aplicar os coñecementos adquiridos e a súa capacidade de resolución de problemas en contornas novas ou pouco coñecidas dentro de contextos máis amplos, incluíndo a capacidade de integrarse en equipos multidisciplinares de I+D+ i na contorna empresarial.
3. Ser capaz de integrar coñecementos para enfrontarse á formulación de xuízos a partir de información que, aínda sendo incompleta ou limitada, inclúa reflexións sobre as responsabilidades sociais e éticas vinculadas á aplicación dos seus coñecementos.
4. Saber comunicar as conclusións, xunto cos coñecementos e razóns últimas que as sustentan, a públicos especializados e non especializados dun modo claro e sen ambigüidades.
5. Posuír as habilidades de aprendizaxe que lles permitan continuar estudando dun modo que haberá de ser en gran medida autodirixido ou autónomo, e poder emprender e poder emprender con éxito estudos de doutoramento.

Competencias específicas:

1. Alcanzar un coñecemento básico nun área de Enxeñaría/Ciencias Aplicadas, como punto de partida para un adecuado modelado matemático, tanto en contextos ben establecidos como en contornas novas ou pouco coñecidas dentro de contextos máis amplos e multidisciplinares.
2. Modelar ingredientes específicos e realizar as simplificacións adecuadas no modelo que faciliten o seu tratamento numérico, mantendo o grao de precisión, de acordo con requisitos previamente establecidos.
3. Determinar si un modelo dun proceso está ben suscitado matematicamente e ben formulado desde o punto de vista físico.
4. Ser capaz de seleccionar un conxunto de técnicas numéricas, linguaxes e ferramentas informáticas, adecuadas para resolver un modelo matemático.
5. Ser capaz de validar e interpretar os resultados obtidos, comparando con visualizacións, medidas experimentais e/ou requisitos funcionais do correspondente sistema físico/de enxeñaría.
6. Ser capaz de extraer, empregando diferentes técnicas analíticas, información tanto cualitativa como cuantitativa dos modelos.
7. Saber modelar elementos e sistemas complexos ou en campos pouco establecidos, que conduzan a problemas ben suscitados/formulados.
8. Coñecer, saber seleccionar e saber manexar as ferramentas de software profesional (tanto comercial como libre) máis adecuadas para a simulación de procesos no sector industrial e empresarial.
9. Saber adaptar, modificar e implementar ferramentas de software de simulación numérica
Saídas

Os titulados nestes másteres son moi demandados especialmente polos departamentos de I+D+ i das empresas multinacionais europeas, especialmente dos países nórdicos, Reino Unido e de Centroeuropa.
Os modelos computacionais e as tecnoloxías matemáticas son un recurso vital de I+D e un ingrediente esencial na axenda das tecnoloxías de innovación. Representan hoxe en día ingredientes esenciais para abaratar e acelerar o desenvolvemento de novos produtos en moitos sectores industriais, desde o aeroespacial ata o financeiro, pasando por sectores tradicionais como a industria auxiliar do automóbil.
Estes aspectos permiten conformar un máster en Matemática Industrial vivo, capaz de evolucionar de acordo coas esixencias do mercado europeo, de modo que se capacite aos estudantes para integrarse en equipos profesionais e de investigación multidisciplinar.
Existe unha demanda constante das empresas de perfís dobres en Enxeñaría e Matemáticas, este máster pode servir para elevar o nivel profesional daqueles enxeñeiros técnicos e matemáticos que o cursen, así como para reciclar profesionalmente a titulados de áreas afines como a física, química, informática, enxeñarías superiores, etc.

Xustificación

O Máster está orientado á formación avanzada, de carácter especializado ou multidisciplinar, dirixida a unha especialización profesional, así como a promover a iniciación en tarefas investigadoras.
O obxectivo desta iniciativa común é articular un Programa de Estudos en Matemática Industrial cun tronco común e unhas materias específicas de cada centro de acordo coas súas potencialidades e características, que permita o intercambio de estudantes e profesores entre os distintos centros. O Máster Interuniversitario en Matemática Industrial obxecto da presente proposta inspírase en parte nesta iniciativa, e deseñouse para poder ofrecer dobre recoñecemento de título coas universidades participantes


Pola súa propia natureza de metodoloxía xenérica e flexible, a Matemática Industrial ofrece a oportunidade de lograr vantaxes competitivas en procesos de deseño reais, acelerar ciclos de desenvolvemento, estimular os procesos de innovación, apoiar os esquemas de integración de sistemas e redeseñar e controlar os modelos de produción. A Matemática Industrial está entre as metodoloxías de nova xeración en I+D e de xestión do coñecemento.
É un feito ben establecido que un número crecente de sectores na industria, o comercio, as finanzas e a administración empregan modelos matemáticos, computacionais e técnicas de simulación nos seus labores de I+D. Utilízanse modelos para reemplazar ou aumentar o alcance de experimentos ou tests de laboratorio, para crear imaxes virtuais de obxectos e sistemas, materiais aínda non existentes e condicións artificiais, para optimizar o deseño de produtos, para predecir o comportamento de sistemas, así como factores de risco e posibles fallos, aumentar o coñecemento de mecanismos e fenómenos complexos, realizar análises intelixentes de datos de medida e para xestionar e controlar grandes sistemas de información, redes e bases de datos.
En definitiva, tanto a matemática relevante para a súa aplicación na industria como o coñecemento básico das disciplinas requiridas para desenvolver estas aplicacións forman parte dos coñecementos que se están impartindo nos programas de Máster de Matemática Industrial en Europa.
Por conseguinte, este programa pretende que os alumnos adquiran coñecementos científicos e tecnolóxicos avanzados sobre a Matemática Industrial e dominen un conxunto de principios teóricos, métodos científicos e instrumentos formais que lles capaciten para levar a cabo traballos de investigación, deseño, desenvolvemento e innovación neste área, todo iso de forma flexible para facilitar a súa adaptación á contorna tan rapidamente cambiante e tan crecentemente competitivo que está afectando de modo substancial aos sectores industriais europeos, e españois en particular.
Para dar resposta a esta demanda, proponse un Máster Interuniversitario en Matemática Industrial, centrado en modelado, simulación, e manexo de software específico, que permita a construción e utilización de modelos e software con criterios solidamente fundamentados.

  • Máster Universitario en Matemáticas

Obxectivos

  1. Proporcionar unha formación especializada e avanzada en Matemáticas, que capacite para a incorporación a grupos de investigación competitivos ou para impartir docencia superior.
  2. Introducir na investigación aos e as estudantes, como parte integrante dunha formación profunda, preparándoos para a eventual realización posterior dunha tese doutoral.
  3. Formar profesionais capaces de resolver problemas de moi diversa índole no mundo da industria, da empresa e da administración utilizando a linguaxe e as ferramentas que proporciona a matemática, que lles permita o acceso a postos de traballo altamente cualificados e a incorporación a equipos multidisciplinares, especialmente os que requiran un alto nivel de destreza en formulación e resolución de problemas, capacidade de análise, síntese e pensamento abstracto.

Competencias xerais

  1. Adquisición de ferramentas matemáticas de alto nivel para diversas aplicacións cubrindo as expectativas de graduados en matemáticas e outras ciencias básicas.
  2. Coñecer o amplo panorama da matemática actual, tanto nas súas liñas de investigación, como en metodoloxías, recursos e problemas que aborda en diversos ámbitos.
  3. Capacitar para a análise, formulación e resolución de problemas en contornas novas ou pouco coñecidos, dentro de contextos máis amplos.
  4. Preparar para a toma de decisións a partir de consideracións abstractas, para organizar e planificar e para resolver cuestións complexas.

Competencias específicas

  1. Capacitar para o estudo e a investigación en teorías matemáticas en desenvolvemento.
  2. Aplicar as ferramentas da matemática en diversos campos da ciencia, a tecnoloxía e as ciencias sociais.
  3. Desenvolver as habilidades necesarias para a transmisión da matemática, oral e escrita, tanto no que respecta á corrección formal, como en canto á eficacia comunicativa, salientando o uso das TIC apropiadas.
  4. Utilizar bibliografía e ferramentas de procura de recursos bibliográficos xenerais e específicos de Matemáticas, incluíndo o acceso por Internet.
  5. Xestionar de forma óptima o tempo de traballo e organizar os recursos dispoñibles, establecendo prioridades, camiños alternativos e identificando erros lóxicos na toma de decisións.
  6. Potenciar a capacidade para o traballo en contornas cooperativas e pluridisciplinarias.
Saídas

A investigación en Matemáticas en Galicia experimentou un importantísimo avance e pulo nos últimos anos con repercusións non só a nivel teórico senón tamén tecnolóxico. Os investigadores matemáticos colaboran activamente en diversos campos tanto relacionados coa investigación básica como coas súas aplicacións, co que as matemáticas pasaron de ser un instrumento básico na ciencia e tecnoloxía cun alto compoñente teórico, a ser tamén unha ferramenta indispensable en calquera proceso científico e tecnolóxico. Unha mostra deste feito é a participación de varios membros do equipo docente e investigador do Programa en diversas redes temáticas.
En liñas xerais os estudos de matemáticas, nas súas diferentes especialidades, ofrecen unhas expectativas laborais moi atractivas, de amplo espectro, máis aló do ámbito comunmente asignado da Docencia e Investigación, sendo os máis destacados Administración de Empresas, Calidade, Produción e I+D, Finanzas e Banca, Informática e Telecomunicacións, Enxeñería e Técnicos de Mercadotecnia e Comunicación.

Xustificación

A investigación en Matemáticas en Galicia experimentou un importantísimo avance e impulso nos últimos anos con repercusións non só a nivel teórico senón tamén tecnolóxico. Os investigadores matemáticos colaboran activamente en diversos campos tanto relacionados coa investigación básica como coas súas aplicacións, co que as matemáticas pasaron de ser un instrumento básico na ciencia e tecnoloxía cun alto compoñente teórico, a ser unha ferramenta indispensábel en calquera proceso científico e tecnolóxico.

Con este máster preténdese que o alumno complete a súa formación en distintos temas matemáticos, que teña a oportunidade de cursar materias de carácter interdepartamental e interdisciplinar, e que se aproxime a aspectos das matemáticas actuais e obteña unha visión global. O master tamén lle proporcionará unha base para cursos de capacitación profesional noutras áreas en que as matemáticas teñen unha presenza cada vez maior.

  • Máster Universitario en Técnicas Estatísticas

Obxectivos
  1. Orientación académica : Obter unha formación avanzada en Estatística e Investigación Operativa.
  2. Orientación investigadora : Capacitar ao estudante para a investigación no ámbito da Estatística e da Investigación Operativa. Dar os primeiros pasos na investigación, que culminarán coa elaboración dunha tese de doutoramento.
  3. Orientación profesional : Proporcionar formación sobre a aplicación dos métodos da Estatística e a Investigación Operativa que son tan valiosos na práctica profesional en múltiples sectores: biosanitario, finanzas, enxeñaría, e tantos outros, así como nas actividades que requiren investigación e innovación, para las que os métodos estatísticos son indispensables.

Competencias xerais

  1. Capacidade para iniciar a investigación e para participar en proxectos de investigación que poden culminar na elaboración dunha tese doutoral.
  2. Capacidade de integración en grupos de traballo multidisciplinares nos que a estatística e a investigación operativa sexan ferramentas imprescindibles
  3. Capacidade de comunicación para a divulgación de resultados e aplicacións da estatística e a investigación operativa


Competencias específicas

  1. Capacidade para comprender, expoñer, formular e resolver aqueles problemas susceptibles de ser abordados a través de modelos da estatística e da investigación operativa
  2. Coñecer as aplicacións dos modelos da estatísticas e a investigación operativa
  3. Coñecer algoritmos de resolución dos problemas e manexar o software axeitado

Saídas

O título de máster ofrece a posibilidade de empregarse como asesor estatístico en empresas do sector financeiro, do ámbito da saúde, en administracións públicas, en empresas de investigación social, en laboratorios de investigación e desenvolvemento, e en moitas outras actividades profesionais.






Xustificación


A estatística e a investigación operativa son hoxe de grande importancia como parte das matemáticas e como disciplinas necesarias para a comprensión e o avance doutras ramas como a Economía, a Enxeñaría ou a Medicina, entre outras. Este Programa pretende proporcionar unha sólida formación, tanto académica como profesional, no ámbito da estatística e da investigación operativa, capaz de adaptarse ás necesidades da sociedade actual. Asímesmo preténdese fomentar a formación continua dos profesionais na área da estatística e a investigación operativa e a interconexión entre as diversas parcelas da estatística e a investigación operativa mercé á colaboración no Programa de profesores pertencentes a diferentes liñas e grupos de investigación.

viernes, 17 de noviembre de 2017

Veterinaria: ¿qué es?

Si sientes una gran afinidad e interés por el cuidado animal, la veterinaria puede ser una gran opción profesional para ti. Se trata de la ciencia que se ocupa de todo lo relacionado a prevenir, diagnosticar y curar las enfermedades y males de los animales, ya sean domésticos, de corral o salvajes.

Imagen relacionada
Además, los profesionales de esta área también se pueden dedicar a otras tareas, como la asistencia reproductiva del ganado y al control sanitario de alimentos con el objetivo de prevenir cualquier enfermedad que pueda ser transmitida de animales a los seres humanos.
Para conseguir el título es necesario cursar una carrera de al menos cinco años de duración, en la que además de estudiar los fundamentos teóricos de esta ciencia se pone en práctica lo aprendido en distintas clínicas. Esta carrera de grado es la que habilita al estudiante a ejercer esta medicina, aunque luego pueden cursarse estudios de especialización, másteres e incluso doctorados.

Aquí os dejo un pequeño vídeo y, después, un artículo muy interesante para ampliar información:



Objetivos de la carrera 
Abordar la Ciencia y el arte de prevenir y curar las enfermedades de los animales.


Perfil del Profesional
Profesionales con conocimientos científicos y técnicos abocados al mejoramiento de la salud animal, el desarrollo y producción ganadera y la prevención y control de aquellas enfermedades de los animales transmisibles al hombre, aportando a la *Salud Pública.
Además posee conocimientos de tecnología agroalimentaria y de cómo obtener en condiciones óptimas y  económicamente rentables productos de origen animal. 
Resuelve problemas prácticos del área, realizando análisis del problema, evaluación de soluciones alternativas, evaluación de sus costos y la toma de decisiones. 
La profesión tiene una participación activa en el tema de los recursos naturales, en la conservación y preservación de especies de vida silvestre y factores ecológicos.
Realiza investigación biológica relacionada con áreas específicas de las ciencias veterinarias e incorpora y aplica a la disciplina las últimas innovaciones científicas y tecnológicas.


Tareas o actividades específicas que se realizan en la profesión
 
Contribuye al desarrollo de nuevas fuentes de alimentación para la población, considerando los aspectos económicos de los procesos productivos y distributivos del sector.
Proyecta y administra sistemas de explotación y mejoramiento de la producción de animales de interés económico como bovinos, porcinos, aves, ovinos y caprinos. 
Formula Programas de salud animal, con el fin de prevenir y erradicar epidemias. 
Determina y evalúa las técnicas *diagnósticas, el *pronóstico y las medidas *terapéuticas y *quirúrgicas, así como la aplicación de fármacos, sus indicaciones y contraindicaciones en cada caso de enfermedad de animales.
Lleva el control de la producción animal, inspeccionando el *manejo general de los animales, las condiciones sanitarias en que se encuentran, condiciones de alojamiento, etc.
Supervisa índices de nacimientos, mortalidad, peso, porcentajes de fertilidad, etc., a fin de alcanzar los objetivos de productividad propuestos. 
Determina y supervisa las necesidades nutritivas de los animales y las características y valor nutritivo de sus alimentos, como también las técnicas precisas para su correcta alimentación.
Utiliza las bases de la genética en la mejora de razas y aplica mecanismos y métodos de reproducción animal. 
Atiende la mantención y mejoramiento del patrimonio *zoosanitario del país, y previene el ingreso de enfermedades animales que pueden afectar la ganadería y la economía nacional.
Diseña y gestiona estrategias y acciones orientadas a la protección de la salud humana en las áreas del control de alimentos, industrias alimentarias y en la prevención y control de *zoonosis y plagas.
Toma la dirección técnica de centros productivos de leche, carne, lana, huevos, peces, etc.
Controla la higiene de la elaboración de alimentos desde la producción primaria hasta el consumidor, cuidando que estén libres de contaminantes potencialmente *patógenos.
Maneja técnicas de evaluación, medidas de control y corrección del impacto que tienen sobre el medio ambiente las industrias de alimentos, mataderos, frigoríficos, industrias farmacéuticas, laboratorios de diagnóstico y actividades agroganaderas con los desechos de origen animal que pueden causar enfermedades en el hombre.
Realiza la certificación de calidad sanitaria y nutricional de productos y alimentos de origen animal de exportación e importación.
Formula y administra planes, programas y acciones orientadas a la protección, recuperación y bienestar de las especies animales tanto de interés económico como afectivo (mascotas) y también de especies silvestres. 
Realiza asesoría en el *manejo de animales exóticos, zoológicos, parques, mascotas, animales de recreación y deportes, etc.
Trabaja en protección animal en atención de la fauna silvestre, con énfasis en animales y aves en vías de extinción, para la mantención de la biodiversidad.
Participa activamente en Investigación, tales como:
Investigación de Enfermedades infecciosas y desarrollo de vacunas.
Búsqueda de mejores diagnósticos y medidas terapéuticas para una enfermedad, como enfermedades reproductivas, digestivas, bronco pulmonares, etc.
Identificación de residuos de antibióticos y sulfas en diferentes fluidos y tejidos de origen animal, evitando así su presencia en la carne y la leche.
Desarrollo Ganadero, buscando una mejor selección genética.
Mejoras en la Nutrición y Alimentación Animal.
Investigación de Técnicas de Reproducción como análisis seminal, inseminación artificial, trabajando con métodos científicos y manejando la instrumentación básica disponible para la aplicación de dichos métodos.
Efectos tóxicos de los contaminantes ambientales en animales domésticos y silvestres.
Entre muchas otras.

Campo Ocupacional
Empresas pecuarias de los más diversos rubros: predios de producción lechera, producción de bovinos de carne, planteles porcinos, ovinos caprinos, pisciculturas y planteles avícolas.
Organismos públicos de planificación, fomento y desarrollo agropecuario.
Laboratorios de investigación y en organismos de salud pública en el área de control sanitario.
Servicios públicos que velan por la preservación del patrimonio zoo-sanitario del país.
Plantas faenadoras de carnes.
Plantas lecheras e industrias lácteas.
Industria químico-farmacéutica veterinaria.
Fábricas y empresas de alimentos para animales.
Organismos públicos o privados de Gestión medioambiental.
Empresas de asistencia técnica y consultores, de transferencia tecnológica y de desarrollo rural.
Servicios clínicos y hospitalarios urbanos para animales de compañía.
Parques y jardines zoológicos.
Servicios veterinarios militares y policiales.
Hipódromos y clubes ecuestres.

Planteles de criaderos de caballos fina sangre.
Docencia, investigación y/o extensión a nivel universitario, institutos, centros experimentales y otros que impartes formación y capacitación en el campo agropecuario.
Ejercicio liberal de la profesión (asistencia técnica, consultorías, clínica de animales).


Duración aproximada de los años de estudio
La carrera dura 10 semestres. 

 
Principales asignaturas contempladas en el plan de estudios
Asignaturas de formación Básica
Química
Matemáticas
Biología
Área profesional
Botánica
Zoología
Ecología
Bioquímica
*Embriología e *Histología
*Anatomía Veterinaria
*Biofísica
Geografía Económica
*Bioestadística
*Fisiología Veterinaria
*Anatomía Veterinaria Comparada
*Inmunología
Microbiología
*Zootecnia General
*Genética Pecuaria
*Patología General
*Farmacología y *Terapéutica Veterinaria
*Virología
Anatomía *Patológica
Nutrición Animal
*Fisiopatología
Enfermedades Parasitarias
Enfermedades Infecciosas
Alimentación Animal
Inspección e Higiene de los Alimentos
Producción *Aviar
Reproducción e *Inseminación Artificial
*Semiología
*Hematología y Bioquímica Clínica
Patología Aviar
Producción Equina
Producción de *Bovinos de Leche
Producción de Bovinos de Carne
*Obstetricia y Ginecología
Producción *Porcina
*Radiología y *Medicina Nuclear
Medicina de Animales Mayores
Medicina de Animales Menores
Cirugía Veterinaria
*Epidemiología y *Salud Pública Veterinaria
Tecnología de Alimentos y Producción de Origen Animal
Producción *Ovina y *Caprina 
Asignaturas Complementarias 
*Economía General
*Planificación y Evaluación de Proyectos
Administración de Empresas Pecuarias


Especialidades
Medicina Veterinaria, *Producción Animal, Ciencias Veterinarias (microbiología), Protección del Ambiente y fauna silvestre, Administración de Empresas Agropecuarias.


Vocación, Habilidades e Intereses necesarios en el postulante a esta carrera.
Intereses.
Interés en el área científico-biológica, especialmente por sistemas orgánicos.
Curiosidad por la crianza de animales.
Interés por la producción.
Valoración por las Ciencias.
Deseos de aplicar en forma práctica sus conocimientos, produciendo y haciendo uso de tecnología.
Valoración por la naturaleza y el medio ambiente.
Respeto por los animales.
Inclinación a trabajar en espacios abiertos.

Habilidades.
Capacidad en el área científico-biológica.
Inteligencia Naturalista, es decir la capacidad para percibir, observar e identificar las diferencias y semejanzas entre miembros de una especie o de diferentes especies, como también relaciones existentes entre ellos.
Habilidad para la planificación y organización de actividades.
Salud compatible con la actividad.

Vocación.
Buscar el desarrollo y bienestar de la comunidad logrado a través del trabajo productivo donde se apliquen especialmente conocimientos biológicos.
Y/o demostrar capacidad y cariño en la defensa y protección de los animales y de su hábitat.
O cualquier sueño o anhelo específico que se sienta involucrado u orientado en alguna de estas direcciones. 

Personalidad del postulante.
Personalidad práctica y funcional.
Facilidad para tratar personas con diferente preparación, criterio y caracteres.
Disponibilidad para trabajar en equipo.
Capacidad de liderazgo y toma de decisiones.
O si se dedicará a la Investigación de Ciencias Veterinarias (microbiología) en trabajo de laboratorio, debe ser: Paciente, Ordenado, Detallista, Metódico y Riguroso.



Ámbito de trabajo.
Se puede trabajar en industrias, laboratorio o en áreas rurales moviéndose de un lado a otro, muchas veces bajo condiciones y ambientes físicos adversos. 

Carreras afines y relacionadas
Agronomía M/Ganadería, Ingeniería Acuícola, Licenciatura/ Magíster en Biología M/Zoología. 

Fuente: http://www.mi-carrera.com/Veterinaria.html

Las telas del futuro




Ayer, investigando por internet encontré un artículo muy interesante sobre unas telas las cuales, mediante un proceso de ingeniería que no soy capaz de comprender, pueden almacenar información sin llevar dentro ningún aparato electrónico sino, única y exclusivamente, hilos conductores, a los que se les implanta la información y, mediante una app especial (o no tan especial), pueden ser leídos.

[Img #47335]

Creo que puede ser un avance muy importante para la sociedad porque la gente no tiene por qué saber que llevas esa información encima y a lo mejor en caso de que se cometiera un delito contra ti, podrías ayudarte de esa información que llevas encima o, más común, si sufres un accidente los servicios de emergencia podrían saber quién eres al momento y hacerse con tu historial médico en segundos, para una atención médica rápida y eficaz. Una maravilla.

Aquí dejo el artículo que me ha informado sobre este tema:


Almacenar información de modo invisible en la ropa y sin electrónica incorporada


Unos científicos han preparado tejidos y prendas de vestir que pueden almacenar datos, desde códigos de seguridad a etiquetas de identificación, sin que se necesite que vayan acompañados de sensores ni dispositivo electrónico alguno. Esta nueva clase de telas podría ser el primer paso hacia la fabricación de ropa, por ejemplo una chaqueta u otra prenda o prendas de vestir que siempre llevemos puesta al salir de casa o del trabajo y que almacene contraseñas invisibles que nos abran la puerta a nuestro domicilio o a la oficina. En ese sentido sería como reemplazar una llave tradicional por una prenda.

El equipo de Shyam Gollakota, profesor en la Escuela Paul G. Allen de Ciencia de Ordenadores e Ingeniería, de la Universidad de Washington en la ciudad estadounidense de Seattle, trabajó con las propiedades previamente no exploradas de un hilo conductor común. Los datos pueden ser leídos usando un instrumento integrado en muchos de los actuales teléfonos inteligentes para permitir el uso de aplicaciones de navegación. En palabras de Gollakota, podemos pensar en la tela como en un disco duro: usarla nos permitirá almacenar datos en nuestra ropa.

Dado que no contiene nada de electrónica, las prendas hechas con esta tela inteligente se pueden planchar, así como poner en la lavadora y en la secadora.

Es cada vez más habitual combinar hilo conductor (hilo bordado que puede transportar una corriente eléctrica) con otros tipos de electrónica para crear atuendos especiales, animales de peluche u otros objetos que se iluminen o permitan alguna otra función propia de dispositivos electrónicos tradicionales.

Pero los investigadores de la Universidad de Washington se dieron cuenta de que este hilo conductor ya disponible también posee propiedades magnéticas que se pueden manipular para almacenar datos digitales o bien información visual como letras y números. Estos datos pueden ser leídos con un magnetómetro de bajo coste que mide la dirección y la intensidad de los campos magnéticos y que está integrado en la mayoría de los teléfonos inteligentes.

"Estamos usando algo que ya existe en un teléfono inteligente y que casi no gasta energía, así que el coste de leer este tipo de datos es insignificante", subraya Gollakota. En una demostración de esta tecnología, él y sus colegas almacenaron la contraseña de una puerta electrónica en un trozo de tela conductora cosido a un puño de camisa. Desbloquearon la puerta agitando esa parte de la camisa frente a un conjunto de magnetómetros.

Los investigadores también han preparado de ese modo prendas como una corbata, un cinturón, un collar y una pulsera, comprobando que conservan durante un tiempo suficiente sus datos.

Fuente: http://noticiasdelaciencia.com/not/26435/almacenar-informacion-de-modo-invisible-en-la-ropa-y-sin-electronica-incorporada/

Desastre



Mi vida esos días está siendo un desastre brutal. Creo que se nota, ya que en todas mis entradas aparece algo relacionado con la mala racha que me está tocando vivir. Es de esas épocas de mi vida en las que todo se tuerce y solo me apetece dormir para no pensar en la cantidad de desgracias que se amontonan en mi día a día.

Imagen relacionada

Los exámenes me salen mal (bueno, ME SALEN ESTUPENDOS (tengo que decir esto porque sino los cinconotistas -personas que aspiran a un cinco y creen que todos los demás se conforman con ello, quejándose de la gente que busca un 10 y se desmorona si obtiene un 7- se cabrean)) o, al menos, no siento que esté estudiando tanto como debería y voy muy insegura a ellos, en casa no me puedo concentrar con facilidad, cada día que pasa me reconcome por dentro qué voy a hacer después de salir de este lugar llamado colegio, no estoy teniendo la mejor de mis épocas en cuanto a relaciones personales, etc.

Todo esto deriva en que todos mis días sean prácticamente una basura y que, además, la gente se cabree conmigo por estar (más) vaga o por directamente ser un poco borde. Jo, con lo fácil que sería llevarme a montar a caballo y arreglarme, así, todos mis problemas... (¿eh, mamá?).

En resumen: 2017 ha sido y está siendo uno de mis peores años con diferencia, y todo gracias al azar pero, también porque la gente que intentaba fastidiarme por todos los medios lo ha conseguido. Pero no importa, porque lo único que hacen con ello es darme la razón. Y yo, con simplemente esto último, soy feliz. Bueno, y con un caballo. Y con un perro.

Con esas tres cosas más bien.


Dejo por aquí un vídeo donde salen personas con una vida parecida a la mía. Disfrutadlo.


Invictus: el trabajo maldito

Era martes por la tarde cuando la realidad se presentó por mi cerebro que, como siempre, segundos antes estaba en las nubes: el p*to trabajo de religión. Me cagué en todo cuando me di cuenta de que era para el día siguiente y que, además todavía no había visto la película. Y por encima eran las 11 de la noche. Y, por si fuera poco, aún no había acabado de estudiar. Conclusión: me tendría que quedar hasta tarde otra vez.

Resultado de imagen de invictus pelicula

La verdad es que esta semana ha sido un desastre completo. De todo lo que tenía que hacer, solo este trabajo se llevó la nota que merecía en comparación con el esfuerzo que le puse, y eso que fue hecho a altas horas de la madrugada.

En resumen: voy a acabar con depresión porque todo me sale mal, y aún encima en 3 días he dormido 15 horas, 9h menos que las que necesitaría.

Os dejo un resumen de la película para que al menos os hagáis una idea de lo que tuve que ver de madrugada:

Cuenta los acontecimientos en relación con la selección de rugby de Sudáfrica en los primeros años vividos en el país tras la abolición del sistema segregacionista del apartheid. Nelson Mandela está en la presidencia de Sudáfrica después de haber pasado muchos años encarcelado por su activismo político, y desde ese puesto se dispone a construir una política de reconciliación entre la mayoría negra, que fue oprimida en el Apartheid, y la minoría blanca, que se muestra temerosa de un posible revanchismo por parte del nuevo gobierno.
Para tal fin, Madiba o Mandela fija su atención en la selección sudafricana de rugby, conocida como "Springboks". Este equipo no pasa por una buena racha deportiva y sus fracasos se acumulan; además, no cuenta con el apoyo de la población negra, que lo identifica con las instituciones del apartheid. Mandela se da cuenta de que la población negra asistía a los juegos de los "Springboks" solo para apoyar a los contrarios, algo que él recordó que también hacía cuando estaba en prisión.
Debido a que Sudáfrica sería la sede de la Copa Mundial de Rugby de 1995, a un año de aquel entonces, Mandela decide apoyar al equipo nacional y para ello convence a las nuevas autoridades del Comité de Deportes Sudafricano, compuesta en su mayoría por dirigentes de raza negra, de que se unan a él en el apoyo a los "Springboks". Mandela convoca entonces al capitán del equipo, François Pienaar, a una reunión en la cual le señala que el triunfo de la selección de rugby en la Copa Mundial sería un logro capaz de unir e inspirar a una nación, y como muestra de ello, comparte con el deportista un poema escrito por William Ernest Henleyllamado "Invictus", y que le sirvió de inspiración durante sus años de prisión.
De esta forma Pienaar y el resto de su equipo comienzan a entrenar, al mismo tiempo que, por orden del alto gobierno, deben cumplir la labor de llevar el deporte del rugby a las distintas comunidades negras mediante sesiones de entrenamiento. Entretanto, muchos Sudafricanos, de ambas razas, tienen sus reservas y dudan de que el rugby será capaz de unir a una nación que ha estado dividida durante 50 años por discriminaciones raciales. Para muchos de los ciudadanos negros, especialmente los más radicales, el equipo de los "Springboks" simboliza la "supremacía blanca". Sin embargo, Mandela y Pienaar se mantienen firmes en su teoría de que este juego puede unir exitosamente a un país.
Las cosas empiezan a cambiar a medida que los jugadores interactúan y comparten experiencias deportivas con los locales. Durante los juegos de apertura, el apoyo por los Springboks comienza a crecer entre la población negra. Para los siguientes juegos, después de las primeras victorias de los Springboks en la Copa Mundial, ya los ciudadanos de todas las razas apoyaban los esfuerzos de Mandela y la selección de rugby.
Sorprendentemente, los Springboks superan todas las expectativas y se clasifican para la final de la Copa Mundial, teniendo que enfrentarse con el equipo de Nueva Zelanda, los "All Blacks", conocidos como el equipo de rugby más exitoso del mundo en aquel entonces. Antes del juego, los Springbroks visitan la Isla Robben, ex-prisión en la cual Mandela pasó la mayor parte de sus 27 años de condena. La experiencia conmueve profundamente a Pienaar, quien se sorprende por el hecho de que Mandela sea un hombre capaz de perdonar a aquellas personas que lo encerraron en una celda durante casi 30 años.
Apoyado por una enorme multitud de fanáticos en el estadio Ellis Park de Johannesburgo, de ambas etnias, blanca y negra, Pienaar motiva a su equipo. Justo antes del comienzo, aparece en el horizonte un avión de pasajeros. Sobrevuela en raso el estadio, y su lomo muestra las palabras “Buena Suerte Springboks”. Los Springboks ganan el juego con un gol de patada de campo de último minuto de Joel Stransky (Scott Eastwood), con un marcador de 15–12. Mandela y Pienaar se reúnen en el campo para celebrar la improbable e inesperada victoria.
Las calles de la ciudad se llenan de personas en una celebración unánime sin distinción de etnia o condición social. Entretanto, el auto de Mandela y su séquito de seguridad pasa entre la muchedumbre a su vez que el presidente sudafricano observa a su nación unida en un solo grito de victoria. Las frases del poema "Invictus", se oyen una vez más en su mente.

Fuente:https://es.wikipedia.org/wiki/Invictus_(pel%C3%ADcula)


Aquí dejo, como siempre un vídeo complementario, esta vez de una de las mejores canciones de la película:


Adan y Eva se conocen en First Dates

En oratoria estamos preparando un sketch. Yo formo grupo con María F y Andrea. El miércoles, el profesor nos dejó ir al salón de actos a preparar la presentación. La verdad es que me lo pasé muy bien porque nuestro sketch está basado en uno de Jose Mota, y va sobre cómo Adan y Eva se conocen, pero en plan First Dates.

Ver a María haciendo de Dios no tiene desperdicio. Invito a todo aquel que esté leyendo esto a la presentación, que no sé cuándo será, pero espero que pronto porque... uf, es que hay que verlo. Es de estas maravillas de la vida que no se pueden explicar con palabras y María actuando es una de ellas.

Dejo por aquí un vídeo del sketch (interpretado por José Mota, no por nosotras). Espero que lo disfrutéis y que os hagáis una idea de cómo tendremos que hacer, delante de todos nuestros compañeros y caracterizados de la mejor manera posible:

También dejo un artículo sobre cómo representar bien a un personaje:

Aprender de la experiencia


1
Conoce a una amplia variedad de personas y obsérvalas. Observar a las personas es una forma excelente de aprender a imitar expresiones, gestos y tonos de voz. Observa a personas desconocidas mientras vayas de un lado a otro e interactúa con una amplia variedad de ellas. Prestar atención puede inspirarte a crear detalles que hagan que tu actuación sea excelente.[1]
Las cafeterías, los patios de los restaurantes, los centros comerciales y los supermercados son excelentes lugares para observar a las personas. Si te encuentras haciendo fila en algún lugar, saluda a las personas cerca de ti y entabla una conversación.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 2
2
Observa tantas actuaciones como sea posible. Puedes encontrar varias actuaciones en vivo en YouTube, Netflix y otros servicios. Además de las actuaciones de tu obra, observa cualquier otra actuación tanto como el tiempo te lo permita. Observa con un ojo crítico y anota el modo en el que podrías haber hecho una expresión o dicho una línea de forma diferente.[2]
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 3
3
Aprende de los demás actores de tu obra. Aprender de los demás no es hacer trampa o copiarte de ellos. Observa a los otros actores en tus producciones y mira lo que hacen con las partes que les toca. Procura prestar atención a las cosas que hagan y las que podrías incorporar en tu propio estilo de actuación.[3]
No sientas temor de pedir ayuda a los actores más experimentados de tu obra. Pídeles apuntes, consejos y trucos sobre la profesión.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 4
4
Practica tanto como puedas. Haz tu mejor esfuerzo por actuar en lugar de simplemente ir a una audición tras otra. Si quieres incursionar en el teatro profesional, quizá debas tomar un rol en una producción comunitaria sin obtener un pago a cambio. Tómalo como una oportunidad para afinar tu oficio en lugar de un paso hacia la dirección incorrecta.[4]
Tendrás la oportunidad de representar roles más retadores, aprender de diferentes directores y coreógrafos, y ganar más conocimiento sobre el funcionamiento de una producción.

Perfeccionar tu actuación


1
Memoriza tus líneas. El primer paso para hacer una actuación magistral es memorizar tus líneas. Si no tienes que preocuparte por tus líneas, podrás concentrarte en la mecánica y el desarrollo del personaje.[5]
Lee tus líneas cada vez que tengas la oportunidad, recítalas una y otra vez, y cópialas a mano para aprenderlas de memoria.
Si tienes que aprender un fragmento largo, di la primera línea una y otra vez hasta que la recuerdes y añade la próxima. Agrega una línea a la vez hasta que te sientas cómodo con todo el fragmento.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 6
2
Vocaliza las palabras. Vocalizar, o hablar claramente, es una parte vital de la interpretación teatral. Exagera tu pronunciación de manera que los miembros de la audiencia en la última fila puedan entender cada sílaba.[6]
Practica ejercicios de vocalización con trabalenguas como “Tres tristes tigres comen trigo en un trigal” o “Pablito clavó un clavito en la calva de un calvito”.
Incluso si vas a usar un micrófono, tu audiencia no te entenderá si balbuceas tus líneas.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 7
3
Trabaja en proyectar tu voz. Llena tu vientre con aire y usa tu diafragma para apoyar tu pronunciación. Procura hablar claramente y en voz alta sin cambiar el tono de tu voz. Los sonidos de proyección apropiados suenan como una conversación, aunque puedes escucharlos a distancia. Por otra parte, gritar es cuando el tono de tu voz se vuelve potente y áspero.[7]
Si tienes acceso al lugar de actuación, haz que alguien se siente en la última fila mientras practiques tus líneas. Esa persona puede hacerte saber cuán audible eres y si la calidad de tu voz cambia. Si no tienes acceso al lugar de actuación, busca un corredor grande o un espacio similar.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 8
4
Exagera tus expresiones, pero mantenlas de forma natural. Las expresiones faciales y los gestos deben ser más intensos. De ese modo, las emociones que transmitan podrán distinguirse a distancia. Sin embargo, no debes sobreactuar ni lucir poco natural.[8]
Coloca un espejo o una cámara de video y permanece tan lejos como sea posible. Practica exagerar tus expresiones y procura encontrar un equilibrio entre la claridad y permanecer natural.
Conseguir anotaciones de tu director o un amigo que ame el teatro también puede resultarte útil.
Es recomendable que sepas el tamaño de tu espacio de actuación. Si se trata de un entorno íntimo y pequeño, no necesitarás exagerar tus expresiones de la forma en la que lo harías en un teatro grande.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 9
5
Sincroniza tus expresiones con el texto de la obra. Trabaja en tu coordinación del tiempo de manera que tus expresiones no anticipen o revelen la próxima línea. En lugar de simplemente esperar a que otro actor termine de hablar, míralo y escucha activamente como si nunca antes hubieras escuchado esas palabras. Procura no conocer más de lo que tu personaje sepa en ese momento. Sorpréndete, entusiásmate, enójate o entristécete de manera genuina.[9]
Por ejemplo, si tu personaje se entera de algo triste, debes exteriorizar tus sentimientos exactamente en el momento adecuado. Una mala coordinación del tiempo podría arruinar la ilusión haciéndole recordar a la audiencia que memorizaste un guion.
Piensa cuidadosamente en la forma de cronometrar el tiempo de tus expresiones naturalmente. Por ejemplo, si tu personaje acaba de escuchar que la persona a la que ama está muerta, piensa en si le tomaría poco o mucho tiempo comprender la noticia. Pregúntate si primero deberías transmitir conmoción e incredulidad y, luego, mostrar tu dolor o furia.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 10
6
Inscríbete en clases de actuación. Consigue referencias de otros actores o busca en Internet clases en tu área. Piensa en tus necesidades y escoge una clase que se enfoque en un área que podría beneficiarte más. Busca un profesor que sea duro, honesto y tenga mucha experiencia enseñando.[10]
Encontrarás una amplia gama de clases disponibles. Si quieres trabajar en las reacciones y la concentración, quizá lo mejor para ti sea la improvisación. Una clase enfocada a una técnica, como una sobre un método de actuación específico, podría ser lo mejor para ti si quieres trabajar en sumergirte en un personaje.
Escoge un profesor con años de experiencia comprobada en enseñanza en lugar de un profesor con credenciales de actuación llamativas. Tan solo porque alguien tenga un currículum de actuación impresionante no significa que sea un excelente profesor de actuación.
Dependiendo del prestigio de la escuela o el instructor, podrías encontrar cursos que cuesten entre 150 a 2000 dólares.[11] Escoge un curso que se adecúe a tu presupuesto y que tenga el menor número de estudiantes posible. Tener tiempo cara a cara con un buen profesor es mejor que estar en una clase llena de alumnos con un profesor de nombre prestigioso.


Desarrollar un personaje creíble

1
Investiga tu personaje. Ya sea que hayas sido elegido en un rol o vayas a audicionar, pasa tanto tiempo como puedas aprendiendo sobre tu personaje. Determina quién es tu personaje y cómo es su mundo. El guion es un buen comienzo, aunque debes indagar más buscando en línea, leyendo libros de historia y mirando obras de arte.[12]
Por ejemplo, si tu personaje es un noble que vive en la Italia del siglo XVI, aprende sobre la política, la religión, la economía y la moda popular de su mundo. Busca retratos de personas adineradas que vivieron en ese tiempo y busca la forma en la que se presenten a sí mismos.
Busca el nombre de tu personaje. Determina si el dramaturgo usó el significado de su nombre como una clave sobre su identidad.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 12
2
Dale detalles a tu personaje. Toma señales de tu guion y construye un retrato intelectual y emocional del personaje que vayas a representar. Llena los espacios en blanco del guion y crea historias de fondo para tu personaje. Especula sobre sus motivaciones, sueños y ambiciones.[13]
Haz una lista de sus fortalezas, defectos, valores y tentaciones. Piensa en los eventos de la vida del personaje que lo convirtieron en lo que es.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 13
3
Determina la forma en la que tu personaje se conecte con los demás. Usa el guion, la investigación y tu imaginación para definir la forma en la que tu personaje se relaciona con los otros personajes de la obra. Decide la forma en la que tu personaje forma relaciones e interactúa con los demás.[14]
Por ejemplo, pregúntate si hay otro personaje en el que el tuyo confíe más que en otros. Quizá puedas mantener una postura más rígida y hablar con un tono más formal alrededor de los otros personajes. Luego, relaja tus hombros y habla con un tono más relajado cuando tengas escenas con la persona en la que tu personaje confíe.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 14
4
Sumérgete en tu papel completamente. Usa las imágenes y la información que hayas reunido para transformarte en tu personaje. Visualiza la forma en la que tu personaje reaccione ante la vida, se mueva, piense, se desplace y se relacione con los demás. Olvida que estás fingiendo y conviértete en el personaje que vayas a representar.[15]
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 15
5
Inventa detalles sutiles que le agreguen autenticidad a tu personaje. Las pequeñas acciones son notorias y pueden ayudar a darle vida a tu personaje. Si tu personaje es quisquilloso, puedes arreglarte la ropa con frecuencia. Si generalmente se siente ansioso, haz gestos, como retorcerte las manos, lo cual demuestra ansiedad.[16]
Método
4
Sentirte cómodo en el escenario
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 16
1
Mantente calmado y relajado. Haz ejercicios de respiración o medita antes de actuar en el escenario. No te preocupes de hacer el ridículo o equivocarte. Si te aprendes tus líneas, trabajas en las mecánicas y te comprometes con tu personaje, no tendrás que preocuparte al respecto.[17]
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 17
2
Usa las luces del escenario para matar el miedo escénico. ¡Las luces del escenario son tus amigas! Con las luces brillando sobre ti, no podrás ver la mayor parte del teatro. Procura usarlas para enfocarte en la acción sobre el escenario.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 18
3
Procura no prestar atención a la audiencia. Finge que hay una pared entre tú y la audiencia. Convéncete de que ya no te encuentras en el escenario, sino en tu mundo privado. Procura permanecer dentro del personaje y la obra, y olvida que la audiencia existe.
Imagen titulada Be a Better Stage Actor Step 19
4
Recuerda que la actuación es tu pasión. Si alguna vez te pones nervioso en el escenario, recuérdate a ti mismo lo importante que es actuar para ti. Procura enfocarte en todo lo que ames sobre el teatro. ¡Aprovecha que estarás en el escenario y diviértete!

Fuente: https://es.wikihow.com/ser-un-buen-actor-de-teatro

Determinantes

En matemáticas hemos dado una cosa que se llama “determinantes”. La verdad es que al principio esta palabra aunque parecía inofensiva dio lugar a mucha  confusión: ¿quién me iba a decir a mí que os determinantes existían en más materias además de en lengua? ¿Y por qué nadie me lo dijo antes?

Resultado de imagen de determinante mate

Seguramente os estaréis preguntando ¿será esta otra friki de las matemáticas  e intenta hacernos saber a base de preguntas retóricas que le encanta esta faceta de las mates? Preguntas complejas para respuestas sencillas: sí y no, respectivamente.

Matemáticas es una de mis asignaturas favoritas y siempre lo fue, aunque mi trayectoria escolar podría decir lo contrario, destacando las notas que sacaba en la ESO (literalmente ni un solo día de la ESO me puse a estudiar mates en mi casa). Si que es verdad que mis padres amañaron el cambalache de lo que serían mis aprobados en mates, pero sin contar ese horror de lugar (me mandaban a pasantía de mates porque, supongo, pensaban que el hecho de no trabajar en casa implicaría mi irremediable suspenso). A pesar del apaño que hicieron mis padres, seguí en la misma línea de siempre y, como curiosidad, la única vez que no fui a clases de matemáticas fuera del cole saqué un 10, aunque de poco valió porque era una recuperación.


En cuanto a los determinantes... bueno, aquí os dejo un breve resumen de por que los odio tanto:


Los determinantes son palabras que acompañan al sustantivo y que ayudan a identificarlo. Concuerdan con el sustantivo en género y número.

Hay diversos tipos de determinantes:
  • Artículo
  • Determinante demostrativo
  • Determinante posesivo
  • Determinante numeral
  • Determinante indefinido
  • Determinante interrogativo
  • Determinante exclamativo

Veamos unos ejemplos:
  • Artículo: el coche
  • Determinante demostrativo: este coche
  • Determinante posesivo: nuestro coche
  • Determinante numeral: dos coches
  • Determinante indefinido: ningún coche
  • Determinante interrogativo: ¿Qué coche..?
  • Determinante exclamativo: ¡Qué coche…!

Podemos ver como concuerda en género:
  • Artículo: la mesa / el libro
  • Determinante demostrativo: esta mesa / este libro
  • Determinante posesivo: nuestra mesa / nuestro libro
  • Determinante numeral: primera mesa / primer libro
  • Determinante indefinido: ninguna mesa / ningún coche

Podemos ver como concuerda en número:
  • Artículo: el avión / los aviones
  • Determinante demostrativo: este avión / estos aviones
  • Determinante posesivo: mi avión / mis aviones
  • Determinante numeral: primer avión / primeros aviones
  • Determinante indefinido: algún avión / algunos aviones
  JAJAJAJAJAJA... Jo, cómo os vacilé ¿eh? Vale ahora en serio, aquí os dejo el artículo:





Definición de determinante

A cada matriz cuadrada A se le asigna un escalar particular denominado determinante de A , denotado por |A| o por det (A).

Determinante de orden uno

|a 11| = a 11

Determinante de orden dos

determinante de orden dos = a 11 a 22 − a 12 a 21

Determinante de orden tres

determinante de orden 3=
a11 a22 a33 + a12 a23 a31 + a13 a21 a32 − 
− a 13 a22 a31 − a12 a21 a 33 − a11 a23 a32.

Regla de Sarrus

Los términos con signo + están formados por los elementos de la diagonal principal y los de las diagonales paralelas con su correspondiente vértice opuesto.
positivo
Los términos con signo − están formados por los elementos de la diagonal secundaria y los de las diagonales paralelas con su correspondiente vértice opuesto. 
negativo

Menor complementario

Se llama menor complementario de un elemento aij al valor del determinante de orden n−1 que se obtiene al suprimir en la matriz la fila i y la columna j.

Adjunto

Se llama adjunto del elemento aij al menor complementario anteponiendo:
  • El signo es +    si  i+j  es par.
  • El signo es −    si  i+j  es impar.
El valor de un determinante es igual a la suma de productos de los elementos de una línea por sus adjuntos correspondientes:

Determinante de orden superior a tres

Consiste en conseguir que una de las líneas del determinante esté formada por elementos nulos, menos uno: el elemento base o pivote, que valdrá 1 ón −1 . 
Seguiremos los siguientes pasos: 
 1 Si algún elemento del determinante vale la unidad, se elige una de las dos líneas: la fila o la columna, que contienen a dicho elemento (se debe escoger aquella que contenga el mayor número posible de elementos nulos).
 2 En caso negativo:
 1  Nos fijamos en una línea que contenga el mayor número posible de elementos nulos y operaremos para que uno de los elementos de esa línea sea un 1 ón −1 (operando con alguna línea paralela ).
 2  Dividiendo la línea por uno de sus elementos, por lo cual deberíamos multiplicar el determinante por dicho elemento para que su valor no varie. Es decir sacamos factor común en una línea de uno de sus elementos.
 3 Tomando como referencia el elemento base, operaremos de modo que todos los elementos de la fila o columna, donde se encuentre, sean ceros.
 4 Tomamos el adjunto del elemento base, con lo que obtenemos un determinante de orden inferior en una unidad al original.

Propiedades de los determinantes

 1 |At|= |A| 
 2  |A|=0    Si:
Posee dos líneas iguales
Todos los elementos de una línea son nulos.
Los elementos de una línea son combinación lineal de las otras.
 3  Un determinante triangular es igual al producto de los elementos de la diagonal principal..
 4  Si en un determinante se cambian entre sí dos líneas paralelas su determinante cambia de signo.
 5  Si a los elementos de una línea se le suman los elementos de otra paralela multiplicados previamente por un nº real el valor del determinante no varía. 
 6  Si se multiplica un determinante por un número real, queda multiplicado por dicho número cualquier línea, pero sólo una. 
 7  Si todos los elementos de una fila o columna están formados por dos sumandos, dicho determinante se descompone en la suma de dos determinantes. 
8. |A·B| =|A|·|B| 

Matriz inversa

Matriz inversa

Rango de una matriz

El rango es el orden de la mayor submatriz cuadrada no nula. 



Y qué mejor forma que aprender los determinantes que con Unicoos: